Długołęka (województwo dolnośląskie)

Długołęka (województwo dolnośląskie)


Długołęka – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Długołęka przy drodze krajowej nr 8. Długołęka leży nad prawym dopływem rzeki Dobrej – potokiem Toporem. Znajduje się ok. 13 km od stolicy województwa dolnośląskiego – Wrocławia.

W latach 1874-1945 Długołęka administracyjnie wchodziła w skład Amtsbezirk Sibyllenort dystryktu - powiatu Szczodre.

W latach 1945-1951 lub 1954 Długołęka administracyjnie wchodziła w skład gminy Zakrzów w powiecie oleśnickim. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Długołęka.

Historia

Pierwsze wzmianki o Długołęce pochodzą z końca XIII wieku. Występujące w najstarszych dokumentach nazwy:Dlugolanka (1300), Langewesin (1361), Longum Pratum (1376), Langewezen (1478), villa Langewisse (1486), Langewiese lub Langenwiesen (od 1578), Langewiese (od połowy XIX w.) oznaczają "długą łąkę". Po II wojnie światowej Komisja Ustalania Nazw Miejscowości ustaliła obecną nazwę "Długołęka".
Długołęka powstała w połowie XIII wieku. Na początku XIV w. dzieliła się na dwie części: rycerską połączoną ze Szczodrem oraz drugą stanowiącą uposażenie biskupstwa wrocławskiego. Wieś poniosła duże straty w czasie wojny trzydziestoletniej (1618-1648). W latach 30. XVII wieku chłopi musieli chronić się w lasach i żyć w ziemiankach. Pod koniec wojny we wsi ocalało jedynie 8 ludzi. Odbudowa Długołęki po wojnie trwała bardzo długo. U schyłku XVII w. na granicy Długołęki i Szczodrego powstała karczma nazwana "karczmą przydrożną w Długołęce". Później została wcielona do Szczodrego. W 1785 w części należącej do księstwa oleśnickiego, gdzie znajdował się kościół i katolicka szkoła mieszkało 147 osób i było 18 gospodarstw. W 1810 część Długołęki, która od XIV wieku stanowiła uposażenie biskupa wrocławskiego, przeszła na własność króla pruskiego. Było to spowodowane tym, że król pruski podpisał edykt kasujący kolegiaty i klasztory na Śląsku, gdyż musiał pozyskać środki na kontrybucję wojenną po przegranej wojnie z Francją.

Dopiero w 1850 obydwie części wsi, królewską i książęcą, połączono w jedną gminę. W XIX i XX wieku w Długołęce inaczej niż w pozostałych wsiach gminy stale przybywało mieszkańców. I tak w 1785 wieś liczyła 305 mieszkańców, w 1837 już 368, a w 1885 już 498. Na początku poprzedniego stulecia – w 1905 roku – 547 osób a w 1935 liczba ludzi przekroczyła 700 osób.
25 stycznia 1945<ref>Źródła podają także datę 27 stycznia.</ref> Długołęka została zajęta przez 73 Korpus Armijny dowodzony przez gen. mjr Sarkisa Martirosjana, dowodzącego prawym skrzydłem 52 Armii Ogólnowojskowej Związku Radzieckiego. W listopadzie 1945 w Długołęce żyło 118 Polaków i 270 Niemców.

Podczas II wojny światowej, w 1945 na jednym z pól w miejscowości rozbił się niemiecki samolot myśliwski Messerschmitt Bf 109G, którego szczątki zostały wydobyte w 2008 r.<ref>Koniec poszukiwań niemieckiego myśliwca</ref>:

Wrocławski szlak okrężny – odcinek szlaku biegnący: Pawłowice – Domaszczyn – Szczodre – Długołęka – Raków – Oleśniczka – Kątna – Chrząstawa Wielka

Szlak biegnący: Kuźniczysko – Pęciszów – Budczyce – Zawonia – Węgrów – Łozina – Szczodre – Długołęka

Komunikacja

Drogowa:

Przez Długołękę przebiega droga krajowa nr . Przy trasie na terenie wsi są dwie stacje benzynowe.

Planowane/w budowie

Autobusowa:

Gmina Długołęka posiada własne linie podmiejskie obsługiwane przez firmę Sevibus (od października 2010). Do wsi Długołęka dojeżdżają od Galerii Dominikańskiej linie 904, 914 oraz nocne N04 i N11, a także linia 944 z Psiego Pola. Kursują także autobusy Polbus PKS Wrocław.

Kolejowa:

Zobacz też